Gevoelsmatig zou 1 maart de datum van de duidelijkheid worden. Of dan toch in ieder geval maandag 3 maart. Daar had ik me althans op ingesteld. Een jaar na het faillissement. En omdat ik in mijn schriftje dagelijks iets invul in de trant van:

Tekstschrijven x96 1 uur
Redactievergadering x96 1 uur
Diversen x96 1 uur

wat neerkomt op 1 facturabel uur per dag, is het rekensommetje snel gemaakt. Zeker ook omdat mijn collegax92s hun schriftjes met soortgelijke cijfers vullen.

Al mijn schrijfsels over zinkende schepen die als eerste door de ratten verlaten worden ten spijt, het bedrijf waar ik werk staat er de volgende dag nog steeds. Onkruid vergaat niet.

De dikke patserbak bestuurd door het triomferend ego dat graag oorlogje speelt, is weer aangemeerd. Misschien dat het plannetje waar hij het laatst over had, maar niet over wilde uitwijden, werkt.

Jammer. Ik verheugde me al op een paar maandjes uitkering en een beetje bijbeunen.

In plaats daarvan hadden we vanmorgen, bij hoge uitzondering, een goed lopende redactievergadering en moet ik nu dus aan het werk. Ja, jullie lezen het goed: AAN HET WERK.